Leidse omgangscode

Wes Holleman | 28-08-2008 | permalink

De Universiteit Leiden voert per 1 september een Gedragscode Omgangsvormen Docenten en Studenten in. De aanleiding is een klacht wegens seksuele intimidatie die een Letterenstudente eertijds tegen een docent had ingediend, zo bericht het Leidse universiteitsblad Mare (19/6/2008). De klachtencommissie had geconstateerd dat er in Leiden wel een Klachtenregeling tegen seksuele intimidatie (en tegen andere vormen van agressie, geweld en discriminatie) bestaat, maar geen verdergaande professionele integriteitscode. Daarin is nu voorzien. De kern is (a) dat docenten elke schijn moeten ver­mijden dat ze bij het maken van seksuele avances jegens een student misbruik maken van hun machtspositie en van de afhankelijkheidsrelatie waarin de student jegens hen verkeert (ook al is hij of zij meerderjarig), en (b) dat ze elk risico ver­mijden dat ze hun professionele integriteit bij het uitoefenen van hun onderwijs- en examentaken verzaken ten gevolge van de persoonlijke banden die zij met een stu­dent onderhouden of hebben onderhouden. Indien er zulke banden bestaan, moeten docenten dat aan hun leidinggevende melden, schrijft de gedragscode voor. Als uitgangspunt geldt: ‘docenten nemen de nodige afstand in acht in hun betrekkingen met individuele studenten en houden deze betrekkingen zakelijk.’ Dit impliceert dat ze ook voorzichtig moeten zijn met incidentele intimiteiten of confrontaties in de privé­sfeer. Helaas legt de gedragscode de nadruk op het risico van machtsmisbruik en wordt niet uitdrukkelijk aandacht gevraagd voor het risico van omgekeerde machts­uitoefe­ning: (c) docenten moeten zich tevens zodanig gedragen dat studenten hun professionele integriteit niet door chantage kunnen aantasten.

Kleurrijke scholen

Wes Holleman | 26-08-2008 | 3 Reacties » | permalink

In de gemeente Amsterdam is vorig jaar het Convenant Kleurrijke Scholen gesloten. Doel is te bevorderen dat de etnische samenstelling van basisscholen een afspiegeling vormt van de etnische samenstelling van de wijk. Maar onlangs rapporteerde de wethouder dat er weinig schot in zit. Steeds meer autochtone ouders kopen een huis in overwegend ‘zwarte’ wijken; maar ze sturen hun kinderen naar ‘witte’ scholen. Vaak kiezen ze voor vernieuwingsscholen (zoals Montessori), waartoe allochtone ouders weinig affiniteit hebben. Verder worden ‘zwarte’ scholen die willen verwitten ge­confronteerd met het probleem dat hun inkomsten in dat geval zullen teruglopen (gewichtenregeling), terwijl hun onderwijskosten ten gevolge van de grotere niveau­verschillen binnen hun leerlingenpopulatie niet omlaag gaan. Moet de gemeentelijke overheid het aannamebeleid van scholen gaan reguleren om de segregatie een halt toe te roepen, vraagt de webredactie van NRC-Handelsblad (28/7/2008) aan haar lezers.
Lees verder … (PDF)

Zak patat: een veilige schoolcultuur

Wes Holleman | 24-08-2008 | 1 Reactie » | permalink

De 49-jarige leraar José Laboureur had z’n dag niet, eind januari. Hij was de vorige avond flink doorgezakt. In de klas maakte een elfjarig brugklassertje hem voor ‘zak patat’ (connard) uit. Dat nam hij niet. Hij pakte hem bij zijn lurven en gaf hem een oorvijg. De vader deed aangifte bij de politie. De leraar werd gearresteerd en pas na 23 uur vrijgelaten. Sindsdien loopt hij in de ziektewet. De jongen werd drie dagen geschorst wegens belediging. Een half jaar later, 13 augustus jongstleden, wees de rechtbank vonnis tegen de leraar: 500 euro boete wegens mishandeling.
Lees verder … (PDF)