onderwijsethiek.nl

Today I will present a short introduction on the so-called 6-minus mentality (‘zesjescultuur’) in Dutch education. My audience will consist of highschool teachers from Belgium, Sweden and the Netherlands. They are taking part in an international project on talent development. I am not familiar with the Belgian or Swedish educational system. The Dutch Wikipedia says that Swedish teachers give no marks at all, because marking would make students unnecessarily nervous. So I will address my audience as if I were a cultural antropologist addressing foreigners coming from Mars. Then, first it’s important to note that Dutch teachers use a ten-point scale: 10 represents the highest mark, 1 the lowest, 5 is a fail, 6 is just enough to pass an exam. I will explain why Dutch students are not eager to get high marks; and why it is not easy at all for Dutch students to get high marks.
Read more … (PDF)
Or read the revised version at ScienceGuide.nl

Bijna 75% van de Nederlanders vindt dat het gebruik van jeugdig-bargoense straattaal in de klas verboden moet worden, doch 30% vindt dat het op het schoolplein toelaatbaar is. En ruim 50% vindt het gebruik van straattaal op school een bedreiging van goed onderwijs. Dat rapporteert de Nederlandse Taalunie in haar jaarlijkse uitgave Taalpeil. Wat kan je nou met zo’n onderzoeksuitkomst? Niks eigenlijk. Het wordt pas interessant als daarnaast gevraagd was naar de aanvaard­baarheid van Marokkaans en Turks in de klas of op het schoolplein, van Fries en van Nederlandse streek­dialecten, en van Engels niet te vergeten.
Ook ben ik benieuwd wat de respondenten van zuiver-Nederlandse schuttingwoorden (zoals lul, kut en beffen) vinden, indien gebruikt in de klas of op het schoolplein. En tot op welke hoogte vormt het bezigen van de woorden penis, labia en cunnilingus volgens de respondenten een bedreiging van goed onderwijs? En in hoeverre moeten de woorden machts­misbruik, burgerlijke ongehoorzaamheid of xenofobie uit de klas geweerd worden? Kortom: een echte onderzoeker zou graag het naadje van de kous willen weten. Is de respondent tegen afwijkingen van het Standaardnederlands, of tegen inbreuk op het Algemeen Beschaafd, of tegen het gebruik van vreemde talen, of tegen communicatie in een ontoeganke­lijke geheimtaal, of tegen het aansnijden en verwoorden van bepaalde taboe-onderwerpen?

Juan Hong was een tegendraadse docent. Hij doceerde Chemische Technologie in Californië. Hij liep een salarisverhoging mis omdat hij actie had gevoerd tegen het personeelsbeleid van zijn faculteit. Zijn actie richtte zich tegen het feit dat jongerejaars studenten vooral les krijgen van parttime instructeurs en niet van fulltime docenten. Hij vond dat hij als professional voor hun belangen moest opkomen. Maar zijn superieuren vonden dat hij zich in het beleid van de faculteit had moeten schikken en hun niet met zijn actie voor de voeten had mogen lopen. Hij kreeg geen salaris­verhoging en volgens hem was dat bedoeld als straf voor zijn kritische opstelling. Daarom sleepte hij zijn superieuren voor de rechter, maar daar ving hij bot: personeelsbeoordelingen vallen onder de strafrechtelijke immuniteit van over­heidsdienaren. De rechter kwam dus niet aan een principiële toetsing toe of de faculteit iemand mag straffen vanwege het uiten van bepaalde opvattingen. Welke criteria zouden bij een dergelijke toetsing gehanteerd kunnen worden?
Lees verder … (PDF)

Iedere leerling uit het basisonderwijs moet een landelijk eindexamen afleggen. Een PVV-motie van die strekking is dinsdag door een brede meerderheid van de Tweede Kamer aangenomen (Telegraaf 17/11/2010). Minister Van Bijsterveldt had die motie ontraden. Ze had er geen moeite mee dat iedere leerling in groep acht van de basisschool een landelijke eindtoets moet afleggen en dat sommigen in aansluiting daarop in een ‘negende groep’ worden geplaatst om achterstanden weg te werken. Maar PVV-woordvoerder Beertema wilde met zijn motie bereiken dat gezakte leerlingen in principe niet naar de eerste klas van het voortgezet onderwijs zouden mogen doorstromen. Dat zou een omwenteling betekenen, zowel voor het basis­onderwijs als voor de ‘lagere’ leerwegen in het VMBO. Ik vind het een goed idee, want het wegwerken van taal- en rekenachterstanden is een cruciale voorwaarde voor een succesvolle schoolloopbaan in het voortgezet onderwijs. Maar ik kan me bijna niet voorstellen dat een meerderheid van de Kamer zo’n moedige stap zou durven zetten.

De afgelopen weken kwam de No Nonsens School in het nieuws. Zouden we dat idee ook op universiteiten kunnen toepassen? Ik stel de volgende definitie voor. Een no-nonsense universiteit is een onderwijsinstelling die zuinig omspringt met de tijd die haar studenten beschikbaar hebben om hun opleiding te doorlopen. Steeds meer uni­ver­siteiten stellen tegenwoordig een eigen gedragscode op. Kruis aan welke uitspra­ken uit de onderstaande tabel volgens u in de gedrags­code van een no-nonsense universiteit thuishoren.
Lees verder … (MSWord)

Femke Halsema (GroenLinks) wil de individuele geloofsvrijheid beschermen, maar ze vindt het anderzijds een goed idee de hoofddoek op school te verbieden teneinde minderjarige moslima’s te vrijwaren van rechtzinnige groepsdruk. Halsema staat dus pal voor de vrijheid van het individu. Ongetwijfeld is zij ook een warm voorstander van seksuele keuzevrijheid. Jongeren mogen zelf bepalen of ze relaties aangaan en met wie ze een relatie aangaan. Het staat hun vrij zich al dan niet op de markt van liefde en seks te begeven. Maar Halsema toont zich blind voor de groepsdruk waaraan scholieren op dit gebied blootstaan. Als Ietje-Fietje niet naar het bal toe gaat, krijgt ze algauw het stempel van slome trut opgedrukt. Wie zich niet elke dag verleidelijk kleedt en opmaakt, is een spelbreker. De betrokkene onttrekt zich aan het spel der seksen en aan de competitie met seksegenoten. Dat is het centrale strijdperk en de focus van de dagelijkse groepsdruk op school.
Lees verder … (PDF)

Professioneel profileren van uw school. Onder die titel heeft het Algemeen Pedagogisch Studiecentrum (APS) een brochure uitgebracht. Op de BON-docentensite wordt kritisch gereageerd: dit soort praatjesmakers uit de commerciële marketing, reclame, communicatie en public relations moet je buiten de deur houden. De brochu­re is inderdaad meer gericht op gepolijste beeldvorming dan op de harde kern van de professionele dienstverlening waar scholen voor staan. Maar op zichzelf is marketing geen vies woord. Goede marketing drijft op weloverwogen positionering van scholen en opleidingen binnen de onderwijsmarkt en op eerlijke voorlichting aan de betrokken marktpartijen.
Lees verder … (PDF)

In hoeverre maken middelbare scholen zich in hun activiteiten aan tijdverspilling schuldig? Vorige week werd een manifest van de No Nonsens School gepubliceerd. Dat ging over het schrappen van ‘onzin-activiteiten’ op de basisschool: activiteiten waarvan de leerbaten niet tegen de tijdskosten opwegen. Doch ook middelbare scho­len zouden met een no-nonsense beleid nog heel wat tijd kunnen winnen. We kunnen daartoe te rade gaan bij de LAKS-monitor en de erger­nissen die door Scholieren.com verzameld zijn. Maar optimaal gebruik van beschikbare leertijd is ook een kernthema van de onderwijskunde en van de onderwijsethiek. Bovenaan mijn checklist staan:
(a) improductieve start- en tussenuren;
(b) improductieve eindweken;
(c) improductieve stages (zoals de maatschappelijke stage);
(d) onuitvoerbare leertaken;
(e) doublures voor zittenblijvers en op- of afstromers;
(f) ongelimiteerde deelname aan verrijkingsprogramma’s;
(g) improductieve straffen.
Lees verder … (PDF)

Peter Wood (27/10/2010), voorzitter van de conservatieve National Association of Scholars (USA), vindt dat ‘de linkse kerk’ misbruik maakt van haar academische vrijheid. Studenten worden volgens hem geïndoctrineerd. Academische vrijheid was van oudsher bedoeld om docenten en onderzoekers, in hun zoektocht naar Waarheid, te beschermen tegen inmenging door de Staat, of meer in het algemeen tegen ongewenste beïnvloeding door gevestigde maatschappelijke belangen. Maar tegen­woordig wordt de wetenschapsbeoefening volgens Wood van binnenuit bedreigd, door docenten en onderzoekers die zich laten leiden door maatschappelijke belangen die in hun optiek door de gevestigde orde verwaar­loosd worden. In hun politieke, ideologi­sche stellingname zijn deze docenten en onderzoekers vér afgedwaald van het ideaal van waardenvrij onderzoek en onderwijs, maar desondanks maken zij aanspraak op academische vrijheid. Daar­door wordt Academische Vrijheid in haar oor­spronkelijke betekenis uitgehold, aldus Wood.
Lees verder … (PDF)