Wat is academische vrijheid? (VI)

Wes Holleman | 08-01-2017 | 3 Reacties » | permalink

Ruim een jaar geleden (19/11/2015) schreef mr. Peter Kwikkers een juridische beschouwing over de academische vrijheid in het Nederlandse hoger onderwijs, waarbij hij een wetshistorische invalshoek koos. Dr. Wes Holleman, publicist op het grensvlak tussen onderwijsrecht en beroepsethiek van docenten, betoogt dat men méér invalshoeken in de beschouwing moet betrekken. Hij illustreert dat aan enige praktijkvoorbeelden.
Lees verder … (PDF)

Docent en activist (II)

Wes Holleman | 04-01-2017 | permalink

Is politicoloog George Ciccariello-Maher een linkse activist? Dat kan ik niet helemaal beoordelen, maar hij is in elk geval niet op zijn mondje gevallen. Hij is als docent en onderzoeker verbonden aan de Drexel University in Philadelphia, 150 kilometer ten zuidwesten van New York City. Hij is specialist op het gebied van sociale bewegingen in Latijns-Amerika, hij toont begrip voor de revolutionairen aldaar, en hij verdedigt de beginselen van een fatsoenlijke, multi­culturele samenleving. Met zijn ideeën staat hij dus lijnrecht tegenover de extreem-rechtse aanhangers van White Supremacy en Alt(ernative)-Right. Vorige maand liet hij weer eens van zich horen. Hij twitterde wat voor cadeautje hij onder de kerstboom wilde: geef mij maar White Genocide. Aldus dreef hij de spot met de extreem-rechtse slogan dat de blanken één front moeten vormen om te voorkomen dat ze worden uitgeroeid door sluipende immigratie en rasvermenging. Maar zijn tweet is wel een doordenkertje. Hij is een blanke voorvechter van de multiculturele samenleving, maar hier omarmt hij de karikatuur die zijn tegenstanders ervan maken. Door deze sarcastische omkering wekt hij dus per saldo de schijn niet-blanken te willen aanmoedigen om de blanken uit de weg te ruimen.
Het bestuur van de Drexel University voelde zich derhalve genoodzaakt zich per omgaande publiekelijk te distantiëren van deze, op het eerste gezicht haatzaaiende boodschap. Maar vervolgens moesten de bestuurders zich verdedigen tegen de aantijging dat ze inbreuk maakten op de vrijheid van meningsuiting en de academische vrijheid waaraan de leden van de academische gemeenschap het recht ontlenen ongestoord deel te nemen aan het academisch debat over wetenschappelijke en maatschappelijke kwesties. Amerikaanse universiteiten trachten soms tegen dergelijke aantijgingen in te brengen dat medewerkers en studenten weliswaar de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting genieten, maar dat deze uitings­vrijheid begrensd wordt door vormvoorschriften die voor het academisch debat gelden en dat docenten bovendien het goede voorbeeld moeten geven aan studenten. In de Amerikaanse verhoudingen begeven ze zich daarmee op glad ijs. Toch heb ik, kijkend vanuit de Nederlandse ver­houdingen, het gevoel dat Ciccariello-Maher met het publiceren van zijn twitterbericht onprofessioneel gehandeld heeft. Docenten moeten zich onthouden van racistische ‘hate speech’, ook al bezweren goede verstaanders dat de ondertitel Maar-Niet-Heus-Dikke-Neus luidt.
Bron: Philly.com (26/12/2016), Counterpunch (28/12/2016), Inside HigherEd (29/12/2016)