Plagiaat op bestelling (II)

Naarmate men het collegegeld verder opschroeft, komen studenten sterker in de verleiding om te frauderen bij het uitvoeren van hun opgedragen studietaken en -toetsen. Naar verluidt hebben vorig jaar meer dan 20.000 Britse studenten gebruik gemaakt van de diensten van ‘essay mills’: webwinkels waar je tegen betaling een paper of scriptie kunt bestellen die aan je eigen specificaties beantwoordt. Wanneer ze dat werkstuk vervolgens als ware het eigen werk bij de docent indienen, maken ze zich aan plagiaat schuldig. Maar de kans dat ze bij dit soort ‘contract-cheating’ door de mand vallen, is niet groot. Detectieprogramma’s zoals Ephorus en Turnitin slaan immers pas op rood als ze in hun database een tekst vinden die geheel of gedeeltelijk overeenkomt met de digitale tekst die door de student is ingediend.
Maar Turnitin heeft aangekondigd dat ze ook een Authorship Investigation programma op de markt gaan brengen voor het geval dat men twijfels heeft of een werkstuk door de student zelf geschreven is. Met deze software controleert men of de schrijfstijl van een ingediend werkstuk overeenkomt met de schrijfstijl van de student zelf (Daily Telegraph 1/2/2018).
Overigens tracht men de webwinkels ook rechtstreeks aan te pakken, niet alleen via het strafrecht maar ook via de Reclamecode (Daily Telegraph 21/3/2018). Naar aanleiding van een klacht van de Quality Assurance Agency voor het Britse hoger onderwijs is een grote speler, UK Essays, op het matje geroepen door de Britse Reclamecode-commissie ASA, omdat de potentiële klanten op de website van deze leverancier onvoldoende werden gewaarschuwd dat ze strafbaar zijn indien ze zich als auteur van het geleverde product zouden uitgeven. UK Essays heeft zijn website inmiddels aangepast.

Eén reactie op “Plagiaat op bestelling (II)”

  1. Wes Holleman zegt:

    Studiefraude wordt overigens niet alleen in de hand gewerkt door een hoog collegegeld maar ook door een hoge studiebelasting of een lage studeerbaarheid van de opleiding.