Scriptie: bonus en malus

In hoeverre mogen studenten zich door derden laten souffleren bij het schrijven van hun scriptie, vroeg ik in een vorig blogbericht. Maar er is nog een andere vraag. Pleegt een scriptiebegeleider fraude als hij zijn scriptiestudent rijkelijk souffleert? Of is een scriptie veeleer vergelijkbaar met een weten­schappelijke stage, waarbij de student wordt behandeld als junior-collega in de weten­schappelijke ‘learning community’?
Studente A zocht een scriptieonderwerp. Zij koos dr. X, die diverse onder­werpen in de aanbieding had. Alle onderwerpen pasten in diens eigen onderzoeksprogramma. Mede dankzij diens intensieve begeleiding werd het een scriptie van hoog niveau, die beloond werd met een negen. Vervolgens rapporteerde ze de uitkomsten in een wetenschappelijk tijdschrift, waarbij dr. X als co-auteur optrad.
Ook studente B zocht een scriptieonderwerp. Zij koos dr. Y, die diverse onderwerpen in de aanbieding had. Alle onderwerpen pasten in diens eigen onderzoeksprogramma. Het project verliep moeizaam, maar dankzij diens intensieve begeleiding werd het toch nog een scriptie die een acht waard was. Ze werd echter afgescheept met een zes. Zij kon de prestatie immers slechts ten dele op haar eigen conto schrijven. Ze tekende tegen die redenering protest aan, maar het College van Beroep voor de Examens achtte dat ongegrond.
Bron: Lohmann (4/10/2015), Van Berkel (2012a, 2012b)