Universitaire bedrijfsethiek

Simon Newman is de nieuwe universiteitspresident van Mount St. Mary’s, een kleine rooms-katholieke universiteit in Maryland (USA). Hij heeft ruime bestuurservaring opgedaan in het bedrijfsleven en hij moet zorgen dat de universiteit het hoofd boven water houdt in de felle concurrentiestrijd tussen de private onderwijsinstellingen. De meeste studenten wonen op de campus en ze betalen een hoog collegegeld. Na een serieuze selectieprocedure worden elk jaar zo’n 350 eerstejaars toegelaten. Een belangrijk kengetal bij de werving van studenten is de Retention Rate (RR): het percentage studenten dat in of binnen zes jaar het diploma van de vierjarige bachelor­opleiding behaalt. Vergeleken met de concurrenten is de RR van Mount St. Mary’s relatief laag (66%).
Op 19 januari jongstleden bracht het lokale studentenblad Mountain Echo opzienbarend nieuws. President Newman heeft vorige zomer stappen gezet om de RR kunstmatig op te vijzelen: tijdens het introductieprogramma moesten de aankomende studenten een vragenlijst invullen. Hun werd op de mouw gespeld dat de vragenlijst uitsluitend tot doel had hun zelfinzicht te bevorderen, maar de onderwijsautoriteiten kregen opdracht om op basis van de ingevulde gegevens 20 à 25 risicostudenten te selecteren aan wie geadviseerd moest worden alsnog van de studie af te zien. Het idee was dat ze zich vóór de officiële peildatum (25 september) moesten uitschrijven, zodat ze in statistisch opzicht niet meetelden in het instroomcohort. Zodoende hoopte Newman de Retention Rate met vier à vijf procent­punten te verhogen. Onder vier ogen rechtvaardigde Newman deze opschoningsstrategie met uitspraken als: studenten zijn geen knuffelkonijntjes, je moet de zwakke broeders zo snel mogelijk afschieten. Maar er brak muiterij uit bij de onderwijsautoriteiten, waardoor het plannetje van Newman in duigen viel. De verantwoordelijke onderwijsman is van zijn functie ontheven. En naar aanleiding van het artikel in de Mountain Echo zijn ook, zonder enige vorm van proces, twee andere facultaire medewerkers de laan uit gestuurd: de toezichthouder van het studentenblad en een filosofiedocent die publiekelijk kritiek had geleverd op Newmans beleid.
Bron: Inside HigherEd (10/2/2016)

3 reacties op “Universitaire bedrijfsethiek”

  1. Wes Holleman zegt:

    De Nederlandse universiteiten hebben een doortrapter kengetal gekozen: de RR van de studenten die het selectieve, eerste verblijfsjaar overleefd hebben. Het punt is dat Nederlandse hogeronderwijsinstellingen hun aspirant-studenten niet aan de poort mogen selecteren. Wel mogen ze hen na hun aanmelding (die tegenwoordig uiterlijk 1 mei plaatsvindt) begeleiden bij de toetsing van hun studiekeuze en hun vrijblijvend adviseren om op hun studiekeuze terug te komen. Vorig jaar deden er beschuldigingen de ronde dat aspirant-studenten in de adviesprocedures te zeer onder druk werden gezet (beantwoording Kamervragen 4/12/2015).

  2. Wes Holleman zegt:

    Hier een achtergrondverhaal over Simon Newman (Heavy 11/2/2016).

  3. Wes Holleman zegt:

    De universiteitspresident heeft de ontslagen teruggedraaid, maar inmiddels was de situatie zodanig geëscaleerd dat hij zijn functie heeft moeten neerleggen (NY Times 29/2/2016).