Wederrechtelijke vrijheidsberoving

Een leraar van een Duitse middelbare school zit in de beklaagdenbank wegens weder­rechtelijke vrijheidsberoving van dertienjarige leerlingen (Rheinische Post 4/8/2016). Hoe is dat zo gekomen? Tijdens een blokuur aan het eind van de schooldag werd de orde zo ernstig verstoord dat de les niet meer normaal voortgang kon vinden. De leraar gaf de hele klas strafwerk, dat aan het eind van het blokuur moest worden ingeleverd. Toen de bel ging hadden sommige leerlingen het strafwerk nog niet af. Hij verbood hun de klas te verlaten zolang ze het opgedragen strafwerk niet hadden ingeleverd. Er werd hevig ge­protesteerd omdat sommige leerlingen hun bijlesafspraak of de bus dreigden te missen. Hij versperde hun de weg toen ze, in weerwil van zijn verbod, aanstalten maakten om te vertrekken. Met een mobieltje werd de politie gebeld: we worden wederrechtelijk van onze vrijheid beroofd (bovendien was er sprake van mishandeling van een weerspannige leerling). Volgens de schoolwet van de deelstaat Nordrhein-Westfalen kan de school leerlingen voor straf laten nablijven, maar daarbij geldt als voorwaarde dat de ouders tevoren ervan in kennis zijn gesteld. Aan­gezien dat in dit geval was nagelaten, meende het OM vervolging te moeten instellen.
Je kunt deze casus vanuit twee gezichtshoeken evalueren. Aan de ene kant is het zinvol te reconstrueren hoe het kwam dat het incident zozeer geëscaleerd en gejuridiseerd is en hoe dat had kunnen worden voorkomen. Maar aan de andere kant rijst de juridische en pedagogische vraag in hoeverre de straf­maatregel ‘Nablijven’ in de moderne verhoudingen überhaupt verdedigbaar is en in hoeverre de uitvoering van die strafmaatregel gereguleerd moet worden zoals door de wetgever in Nordrhein-Westfalen is gedaan. In dit verband moet ik terugdenken aan een nota die de regering-Cameron in 2010 aan het Engelse parlement heeft voor­gelegd. De schooldiscipline moest volgens de con­servatieve indieners worden versterkt. Daartoe werd in paragraaf 3.8 aan­gekondigd: “Staff should be able to punish unacceptably poor behaviour immediately in the way that they think most appropriate, using their pro­fessional judgement and understanding of the child concerned. This should include being able to issue an immediate detention to take place on the same day. So we will legislate to abolish the requirement to give 24 hours’ notice for detentions.” Dit beleidsvoornemen heeft inmiddels zijn beslag gekregen (Daily Mail 16/1/2012).
Zie ook: De Telegraaf (4/8/2016)

3 reacties op “Wederrechtelijke vrijheidsberoving”

  1. Wes Holleman zegt:

    Wat de factoren betreft die escalatie in de hand kunnen hebben gewerkt: er zijn landen (zoals Frankrijk) waar het opleggen van collectieve straffen (waardoor dus ook onschuldige scholieren getroffen worden) wettelijk verboden is.

  2. Wes Holleman zegt:

    Die Zeit (4/8/2016) kwam met 342 lezersreacties.

  3. Wes Holleman zegt:

    De (muziek-)leraar te Kaarst is in augustus veroordeeld tot een leerstraf (het volgen van een cursus hoe je moet omgaan met ongedurige leerlingen), maar hij heeft laten weten tegen dit vonnis in beroep te gaan.